Categorie archieven: Omgevingsvisie

De gemeentelijke omgevingsvisie: participatie of zienswijzen?

De wetgever rekent erop dat inzetten op participatie bij de Omgevingswet zal leiden tot grotere tevredenheid bij de betrokkenen en ook het aantal formele procedures zal verminderen. Het is maar de vraag of dat ook echt gaat gebeuren.

Wat als een organisatie of een groep bewoners van mening is dat hun participatie onvoldoende effect gehad in de voorgestelde gemeentelijke omgevingsvisie?

De gemeentelijke omgevingsvisie: vrouwen maken de stad (deel 2)

Een veelvoorkomend probleem bij besluitvorming is dat de hardste schreeuwers de meeste aandacht krijgen. Belangen en perspectieven van bewonersgroepen die minder zichtbaar of minder hoorbaar zijn kunnen worden vergeten. Bij de totstandkoming van een gemeentelijke omgevingsvisie kan dit een wezenlijk probleem zijn. Het is natuurlijk niet de bedoeling dat bij het maken van (strategische) keuzes het gemeentebestuur bepaalde belangen vergeet of onvoldoende meeweegt.

In Amsterdam is er bijzondere aandacht geweest om in het participatieproces de belangen en perspectieven van ‘vergeten’ groepen te betrekken. In de vorige blog is al aangegeven dat er spanning bestaat tussen participatie op papier en in de praktijk. In dit deel wordt bekeken hoe de inbreng van groepen in de praktijk opgehaald en verwerkt wordt in een gemeentelijke omgevingsvisie.

De gemeentelijke omgevingsvisie: kansen en risico’s (deel 1)

In januari 2022 moet de Omgevingswet ingevoerd worden. Op dit moment zijn diverse Nederlandse gemeenten druk bezig met het vaststellen van de gemeentelijke omgevingsvisie, een van de kerninstrumenten van de Omgevingswet. Over dit instrument zijn de afgelopen jaren talloze blogs, wetenschappelijke artikelen en handreikingen gepubliceerd. Het is tijd om de balans op te maken en vooruit te kijken.
In dit eerste deel aandacht voor wat de gemeentelijke omgevingsvisie is en welke rol participatie op papier en in de praktijk speelt en waarom daar een spanning in te ontwaren is.